U vrijeme kineske dinastije Han, prije više od dva vijeka dvorjani su u prisustvu cara žvakali karafilić da bi im dah ugono mirisao.
U 4. vijeku su karanfilići postali poznati i Evropljanima.
Od 8. vijeka postaje i jedan od glavnih orijentalnih začina u evropskoj trgovini.

Kao začin upotrebljavamo osušene, zatvorene pupoljke cvijeta, nazvane karanfilić. Ime su dobili po specificnom obliku.
Karanfilić uvrštavamo među slatke začine jer njim začinjavamo prije svega slatka jela.
Koristimo ih za začinjavanje keksa, prije svega medenjaka, voćnih kolača, kompota, kuvanog vina, ušećerenog voća...

Dodajemo ga i nekim slanim jelima, kao što su svinjsko pečenje, pečena divljač, neke kobasice i salame, ragu te tamne supe.

Pakovanja kima u zrnu su od 10g.
Rok upotrebe je 12 mjeseci od datuma pakovanja.